• گناهان کبیرهآخرین خبر با عنوان ، گناهان کبیره در 1 روز قبل منتشر شده است .
  • سه شنبه, ۱۶ آذر ۱۳۹۵
    »   اشعار آئینی  »   اشعار ورود به ماه محرّم
    107 بازدید
    ۴ مهر ۱۳۹۵ , ساعت ۱۹:۱۹

    اشعار ورود به ماه محرّم

    اشعار ورود به ماه محرّم

    محرّم آمد و نو کرد درد و داغ حسین گریست ابر خزان هم به باغ و راغ حسین هزار و سیصد و اندی گذشت سال و هنوز چو لاله بر دل خونین شیعه داغ حسین

    سموم باد خزان

    محرّم آمد و نو کرد درد و داغ حسین

    گریست ابر خزان هم به باغ و راغ حسین

    هزار و سیصد و اندی گذشت سال و هنوز

    چو لاله بر دل خونین شیعه داغ حسین

    به هر چمن که بتازد سموم باد خزان

    زمانه یاد کند از خزانِ باغ حسین

    هنوز ساقی عطشان کربلا گویی

    کنار علقمه افتاده با ایاغ حسین

    اگر چراغ حسینی به خیمه شد خاموش

    منوّر است مساجد به چلچراغ حسین

    خدا به نافه خلدش دماغ جان پُر داشت

    که بوی خون نکند رخنه در دماغ حسین

    فراغ از دو جهان داشت با فروغ خدای

    خدای را چه فروغی است در فراغ حسین

    یزید کو که ببیند به ناله قافله ها

    گرفته از همه سوی جهان سراغ حسین

     

    (حمدحسین بهجت تبریزی (شهریار

     

    *** 

    زمـانِ نـامتناهـی

     

    زمـانِ نـامتناهـی همـان محـرّم تـوست                                 تمـام مُلک خداونـد زیـر پرچـم تـوست

    اگر که سیل سرشکم وجود را برده است                               خدا گواست که روز عزای تو، کم توست

    به عرصه‌ای که خدا خونبهای توست حسین!                         بهشت، قیمت یک قطره اشک ماتم توست

    چگونه کشته بخـوانم تـو را که می‌بینم                                هنـوز مکتب اسلام، زنـده از دم تـوست

    روا بـوَد کـه همیشـه نمـاز، بوسـه زنـد                                  به وقت سجده به مهری که خاک مقدم توست

    اگــر ولادت شیعــه غـدیــر بـود اول                                        ولادت دگـــرش اوّلِ محــرّم تــوست

    چـه قابـل اسـت تـو را خـاتم سلیمـانی                                 تمـام وحی خداونـد، نقش خـاتم توست

    نبـی نبـودی و بـر تــو کتـاب نـازل شد                                    شکاف سینه خونین، کتاب محکم توست

    اگـرچـه اهـل نمـازیم و اهـل روزه ولـی                                   نماز و روزه و خمس و زکات ما غم توست

    از آن ز گـلشن سبز بهشت، سبـزتر است                             که اشک، آب گوارای نخل «میثم» توست

     

    غلامرضا سازگار

     

    ***

     

    اشعار حضرت مسلم بن عقیل علیه السلام

     

     

    حضرت مسلم

     

     

     

    کوچه‌های ناهماهنگ

     

    در کوچه ها پیچید بوی آشنایش                                          بوی غریبی نگاه رد پایش

    در کوچه ای که جبرئیل عرش پیما                                       می آمد از آنجا صدای بالهایش

    وقتی اذان می داد در محراب کوفه                                       بوی ولایت پخش می شد با صدایش

    در پیشواز غربت خود اشک می ریخت                                  از آسمان چشم های با خدایش

    در مغرب این کوچه های ناهماهنگ                                      دیگر نمی بیند کسی را تا عشایش

    بر خاک پای محمل فردای زینب                                            عرض ارادت می کند دست عبایش

    پس کوچه های سنگریز متصل را                                         می رفت با دلواپسی تا انتهایش

    دارالاماره بهترین جای تماشاست                                        به به، به حُسن انتخاب چشم هایش

    تا که نماز شرعی خود را بخواند                                          باید بگردانند سمت کربلایش

    علی اکبر لطیفیان

     

    ***

     

    منتظر غریب

     

    میان کوچه منتظر غریب ایستاده ام                         به خواب رفته سایه ام به خویش تکیه داده ام

    چو جبرئیل زخمی ام میان قوم خود پرست                            شهاب آسمانی ام، به چاه اوفتاده ام

    به زخم های بال خود کمی نگاه می کنم                              و خوب فکر می کنم به انتهای جاده ام

    به آیه های روشنم توجهی نمی شود                                            ستاره شمالی بدون استفاده ام

    به پای نامه خودم هنوز گریه می کنم                            چنان که سیل می برد منی که کوه زاده ام

    به جستجوی ریشه هراس و ترس می رود                      کسی که شخم می زند به مزرع اراده ام

    بگو که کشته می شود جوان و نوجوان تو                                        بگو وصیت مرا به پیر خانواده ام

    رضا جعفری

     

    ***

     

    مهمان سرگردان

     

    بیا مهمان سرگردان کوفی را تماشا کن 

    ز احسان بهر این مهمان سر و سامان مهیا کن 

    چو شمعی در ره عشقت سرا پا سوختم امشب 

    بیا پروانه پروانه را ای شمع، امضا کن 

    دگر ای میزبانِ سفره ایجاد، از رأفت 

    ز تن ها دل بُریدم فکر این مهمان تنها کن 

    اگر چه میهمانم، بسته شد درها به روی من 

    بیا ای طوعه امشب در به روی میهمان وا کن 

    اگر می خواستی فردا ببینی میهمانت را 

    بیا بازار قصابان، تن بی سر تماشا کن 

    ندارم شکوه ای بر لب گذشت آن ها که با من شد 

    ولی با عمه سادات ای کوفه مدارا کن

     

     

     

    بیت الزهرا(س)

    بیت الزهراء (س) اندیمشک اشعار آئینی

    آمد ربیع ، فصل شکـُفتن رها شدن با رویش گـــل نبوی هم صدا شدن فصل شکـوفه های امامت شکفتن است از پیله ی تواتر خاکــــی جدا شدن در سایه سارباغ نبوت نشــــستن و با کاروان دلشــــــــدگان آشنا شدن فصل برون نمودن هر کینه ازدل است هنگام آشنایی...
    وقتی سکوتش این همه محشر به پا کرد دیگر نیازی به صدای مجتبی نیست در کربلا هر چند با دقت بگردی چیزی به جز عشق و صفای مجتبی نیست کرب وبلا با آن همه داغ مصیبت همپایه ی درد و بلای مجتبی نیست طوری تمام هستی...
    ای امت رسول، قیامت به پا کنید لبریز، جام دیده ز اشک عزا کنید در ماتم پیمبر و تنهایی علی باید برای حضرت زهرا دعا کنید داغ پیغمبر است و بلایی‌ست بس عظیم حیدر غــریب گشتـه و زهـرا شده یتیم *** ختم رسل به سوی جنان می‌کند...
    حسن لطفی: امان نداد مرا این غم و به جان افتاد میان سینه ام این درد بی امان افتاد به راه روی زمین می نشینم و خیزم نمانده چاره که آتش به استخوان افتاد چنان به سینه ی خود چنگ می زنم از آه که شعله...

    بیت الزهراء (س) اندیمشک

    نوحه پیشواز محرم*   مـردم بسـاط گـریـه و مـاتـم بیـاوریـد وقتش شده که بیرق و پرچم بیاورید مــردم کتـیبه هـای حـسـینیـّه نـزد کیـسـت؟ «باز این چه شورش است که...عالم» بیاورید خواهید از خدا که در این شصت روز عمر در بـیـن روضــه هــا نـکـنــد کـم بـیـاوریـد این اشک...

    پاسخ دهید

    Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.